Trening hokejowy poza lodowiskiem – jak rozwijać umiejętności przez cały rok?

Hokej na lodzie kojarzy się przede wszystkim z mroźną taflą, błyszczącymi ostrzami łyżew i zapachem zamrożonej hali. Jednak przygotowanie do tego sportu odbywa się przez cały rok. W jaki sposób w letnie miesiące utrzymać najwyższą formę?
Wiosna – odbudowa po sezonie i aktywacja stawów
Wiosna to tradycyjnie czas regeneracji po zakończonych rozgrywkach ligowych, ale również moment na skorygowanie nawyków ruchowych i eliminację mikrourazów. Po miesiącach spędzonych w niskiej pozycji na łyżwach, stawy biodrowe, kolana oraz kręgosłup potrzebują odciążenia i pracy w pełnych zakresach ruchu.
Trening w tym okresie opiera się na:
- ogólnorozwojowej gimnastyce korekcyjnej i rozciąganiu, które przywracają elastyczność spiętym mięśniom;
- lekkim treningu tlenowym (rower, biegi w terenie), budującym bazę wydolnościową;
- ćwiczeniach stabilizacyjnych i propriocepcji, wzmacniających stawy skokowe i kolanowe po obciążeniach na lodzie.
Lato – siła eksplozywna, dynamika i technika sucha
Okres letni to intensywna faza przygotowań motorycznych, podczas której hokeiści budują siłę, szybkość i dynamikę niezbędną do wygrywania pojedynków 1 na 1. Ponieważ na lodzie nie ma czasu na zastanowienie, trening poza taflą musi symulować nagłe zrywy i zmiany kierunku.
W lecie hokeiści skupiają się na:
- treningu plyometryczny (wskoki na skrzynię, wieloskoki, zrywy na krótkich odcinkach) imitujący starty hokejowe;
- pracy nad siłą nóg (przysiady bułgarskie, wykroki, ćwiczenia z wolnymi ciężarami);
- treningu technicznym z kijem na specjalnych płytach syntetycznych lub matach strzeleckich, pozwalający udoskonalić tzw. stick handling i precyzję strzału bez lodu.
Jesień – okres sparingów, integracja i testy taktyczne
Jesień to czas bezpośredniego zbliżania się do nowego sezonu. Organizm jest już przygotowany motorycznie, a zadaniem treningowym staje się przeniesienie wypracowanej siły i dynamiki na specyficzne schematy hokejowe.
W tym okresie dominują:
- gry zespołowe na sucho, w tym unihokej, który doskonale imituje taktykę, widzenie pola i dynamikę hokeja na lodzie.
- Intensywne treningi interwałowe, odtwarzające krótki, maksymalny wysiłek;
- analiza taktyczna, praca nad ustawieniem w formacjach oraz zgranie zespołu przed pierwszym wejściem na zamarzniętą taflę.
To również czas, kiedy sportowcy sięgają po akcesoria do hokeja. Sprawdzają stan techniczny kasków, ochraniaczy czy łyżew.
Zima – utrzymanie formy i optymalizacja na lodzie
Zima to kulminacyjny moment roku, w którym cała wcześniej wykonana praca poza lodowiskiem przekłada się na wyniki i komfort gry podczas meczów. W tym okresie trening poza lodem traci na objętości, a staje się jedynie narzędziem podtrzymującym siłę eksplozywną i służącym do szybkiej regeneracji.
To właśnie zimą przeprowadzane są krótkie sesje mobilizacyjne i rozgrzewkowe przed wejściem na taflę, chroniące przed kontuzjami w niskich temperaturach.
Sportowcy utrzymują także siłę dolnych partii ciała za pomocą lekkich ćwiczeń w dniach wolnych od meczów.
Artykuł sponsorowany







