Renata Tomaszewska: Placówki oświatowe należy odbiurokratyzować

Od lat jestem nieustępliwa w przekonaniu, że placówki oświatowe należy odbiurokratyzować - mówi Renata Tomaszewska. Była Dyrektor Zespołu Szkół im. Hipolita Cegielskiego w Rogoźnie udzieliła krótkiego wywiadu naszemu portalowi.

14 padziernika obchodzimy w Polsce Dzień Edukacji Narodowej. W związku z tym publikujemy wywiady z osobami związanymi z lokalną oświatą. Wkrótce pojawią się także analizy.

Tym razem zapraszamy na krótką rozmowę z Renatą Tomaszewską. Jej osoba kojarzy się jednoznacznie z Zespołem Szkól im. H. Cegielskiego w Rogożnie.

Z czym się Pani kojarzy Dzień Edukacji Narodowej?

Dzień Edukacji Narodowej to okazja do podziękowań, wyróżnień, ale też do zwrócenia uwagi na problemy z jakimi przyszło się dzisiaj mierzyć pracownikom oświaty w dobie pandemii, wojny zza wschodniej granicy i ciągłych zmian w systemie oświaty. Mam tu na myśli nauczanie dzieci z Ukrainy - dla których język polski stanowi barierę w nauczaniu, procedury awansu zawodowego, dodatkowe godziny dla nauczycieli nieobjęte pensum, niskie pensje, czy problemy z obsadzeniem stanowisk psychologów, pedagogów i specjalistów z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Myślę, że warto przy okazji święta docenić niewyobrażalny trud nauczycieli i dyrektorów placówek oświatowych, jaki wkładają aby podołać wciąż nowym wyzwaniom i nie zawieść swoich organów prowadzących, a przede wszystkich rodziców swoich podopiecznych.

Jak Pani ocenia obecny poziom oświaty?

Jeżeli chodzi o poziom oświaty powiatowej, uważam, że możemy być dumni z naszych szkół i wyników nauczania. Chociaż nasze placówki w rankingach szkół nie plasują się zbyt wysoko, nie można na tej podstawie dokonywać ocen. Nauczyciele posiadają wysokie kwalifikacje, które nie odbiegają od tych w tzw. „prestiżowych” szkołach. Wkładają w swoją pracę maksymalnie dużo zaangażowania i serca, jednak nie zawsze odbiorca, jakim jest uczeń, chce i może wystarczająco dużo z tego wysiłku skorzystać. Oceniając wyniki szkół, należy brać pod uwagę wyniki ucznia „na wejściu” i jego wyniki „na wyjściu” ze szkoły. To dopiero daje rzeczywisty obraz poziomu nauczania. Z doświadczenia wiem, że nasze szkoły potrafią przeprowadzić przez etap nauczania w liceum, czy technikum ucznia z niską motywacją i niskimi wynikami egzaminu ósmoklasisty doprowadzając go do pomyślnego ukończenia szkoły i zdania matury czy egzaminów zawodowych.  

Co Pani zdaniem powinno się zmienić?

Od lat jestem nieustępliwa w przekonaniu, że placówki oświatowe należy odbiurokratyzować. Dyrektor i nauczyciel spędzają godziny na sporządzaniu sprawozdań, planów pracy, wypełnianiu tabelek, zestawień itd., które nie zawsze mają odzwierciedlenie w rzeczywistości, ale zgodnie z zasadą że „papier wszystko przyjmie”, muszą się znaleźć w szkolnej czy przedszkolnej dokumentacji. Poza tym uważam, że coś musi się zmienić na linii szkoła – rodzic. Te relacje zostały mocno zaburzone. Rodzice scedują rolę wychowania swojego dziecka głównie na szkołę, obarczając wychowawców odpowiedzialnością za ewentualne niepowodzenia wychowawcze i ingerując jednocześnie negatywnie w każde działanie nauczycieli mające te niepowodzenia poprawić

Co świetnie funkcjonuje, a co warto podtrzymywać, czy nawet rozwijać?

Podoba mi się kultywowanie w naszych szkołach licznych i niezmiennych od lat tradycji jak: Dzień Patrona, Pasowanie uczniów, Ślubowanie klas mundurowych, czy uroczystości patriotyczne z okazji świąt narodowych. Myślę, że należy podtrzymywać w szkołach współpracę i wymianę międzynarodową, które przygotowują młodzież do łatwiejszej adaptacji i poruszania się po Europie czy świecie. Nie bez znaczenia są też akcje proekologiczne, bowiem ta działka w wychowaniu jeszcze bardzo niedomaga.

Nie tęskni Pani za ZS im. H. Cegielskiego?

Oczywiście, że tęsknię. Z tą szkołą czuję się bardzo związana, i to nie tylko z powodu pełnionej przeze mnie funkcji dyrektora, ale głównie z powodu ludzi, z którymi miałam zaszczyt i przyjemność współpracować. Niestety, wielu z „moich” nauczycieli odeszło do innych szkół, nad czym bardzo ubolewam, bo byli to cudowni pedagodzy i wybitni specjaliści w swoim fachu. Dla „Cegielskiego” to ogromna strata. Tęsknię też za pracą z młodzieżą, która pozwala mi czuć się ciągle młodo i każdego dnia stawiała przed nowymi wyzwaniami do pokonania. A to kocham najbardziej. No, ale „trzeba wiedzieć, kiedy ze sceny zejść niepokonanym …” i to właśnie uczyniłam po 30 latach pracy pedagogicznej.

Czego życzy Pani pracownikom oświaty, ale i też uczniom?

Nauczycielom życzę otwartych serc dla swoich podopiecznych, cierpliwości i wytrwałości pomimo braku natychmiastowych sukcesów (sukcesy dostrzeżecie i ocenicie dopiero po wielu latach), godnych pensji i szacunku ze strony społeczeństwa. Uczniom życzę czerpania radości z możliwości kształcenia się w wolnym kraju, cudownych szkolnych przyjaźni i satysfakcji z ocen na miarę swoich możliwości. Wszystkim życzę zdrowia oraz pracy i nauki w formie stacjonarnej w klasie i w szkolnej ławce.

Na kolejny wywiad zapraszamy w piątek.

Fot. Gmina Rogoźno